Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναδημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα αναδημοσιεύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 19 Ιουλίου 2012

FUERZA Y RESISTENCIA COMPAÑEROS! HOY COMO AYER LOS MINERO SIEMPRE DANDO EJEMPLO!

 


Χιλιάδες μαδριλένιοι διαδηλωτές στη puerta del sol γίνονται ένα με τους ανθρακωρύχους από τις Αστούριες,τη Καστίλη- Λεόν και την Αραγονία καθώς και αυτών από την Ανδαλουσία της νότιας Ισπανίας, και τραγουδάνε μαζί τους τον «ύμνο» των τελευταίων «En el pozo María Luisa» γνωστότερο ως «Santa Bárbara Bendita» από το όνομα της «προστάτιδας των ισπανών ανθρακωρύχων» Για την ιστορία, το «Santa Bárbara Bendita» είναι ένα θλιμμένο λαϊκό τραγούδι, οι στίχοι του οποίου αναφέρονται σε ένα εργάτη του λιγνιτωρυχείου « María Luisa» που με το πουκάμισο βαμμένο κόκκινο από το αίμα διηγείται στην γυναίκα του πως έχασε τέσσερις συντρόφους του σε ένα ατύχημα. Το τραγούδι αποτέλεσε ανεπίσημο ύμνο της εφήμερης «Εργατικής Δημοκρατίας των Αστούριας» με διάρκεια μόλις δύο βδομάδων τον Οκτώβριο του 1934, ενώ ταυτίστηκε με το Λαϊκό Μέτωπο στη διάρκεια του ισπανικού εμφύλιου… 



Στην Ισπανία οι ανθρακωρύχοι απεργούν εδώ και δυο μήνες. Αρνούνται μείωση στους μισθούς τους και εναντιώνονται στο κλείσιμο πολλών ορυχείων που σχεδιάζει η κυβέρνηση, μέσω των περικοπών της επιδότησης του άνθρακα. Εκατοντάδες απεργοί ανθρακωρύχοι συμμετείχαν στη «Μαύρη Πορεία», που ξεκίνησε από τη βόρεια Ισπανία και έφτασε, μετά από 18μέρες, χτες στη Μαδρίτη.
 
 
Η αρχή έγινε. Η Ιστορία σημείωσε στο τετράδιό της τους πρωτοπόρους αγωνιστές Ευρωπαίους εργάτες. Θα ακολουθήσουν κι άλλοι. Το ποτάμι της οργής των λαών της Ευρώπης που πλήττονται μες στο κατακαλόκαιρο από χιονοστιβάδες «μεταρρυθμίσεων» που τους προορίζουν  για σκλάβους μέσα στις «λεύτερες» πατρίδες τους θα ξεχειλίσει.





Πηγές: http://e-oikodomos.blogspot.gr/2012/07/blog-post_12.html
http://antistasiakodeltio.blogspot.gr/2012/07/blog-post_2957.html


Σάββατο 26 Μαΐου 2012

Πως το πράσινο δεν είναι πάντα πράσινο

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειες ή αλλιώς...

πως η προστασία του περιβάλλοντος γίνεται η καταστροφή του!

Οι λεγόμενες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας χαρακτηρίζονται έτσι επειδή είναι, σε ένα τουλάχιστον ποσοστό, ανανεώσιμες, δηλαδή μπορούν να αναπαραχθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα από την κατανάλωσή τους. Τα ορυκτά καύσιμα δεν είναι ανανεώσιμα γιατί χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια να δημιουργηθούν και μόνο λίγες δεκαετίες ή αιώνες για να καταναλωθούν. Τα φωτοβολταϊκά όμως είναι γιατί δεσμεύουν την φωτεινή ενέργεια του ήλιου που πέφτει πάνω τους εκείνη τη στιγμή και την αποδίδουν με μορφή ηλεκτρικής ενέργειας. Επομένως είναι θετική η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών; Η μήπως όχι; Και εκτός από το θέμα της ανανέωσης, μήπως πρέπει να εξεταστούν και οι υπόλοιπες περιβαλλοντικές επιδράσεις;

Όχι ότι ήμαστε αρνητικοί στις μορφές αυτές, το αντίθετο μάλιστα. Απλά χρειάζεται να ήμαστε σίγουροι ότι οι επιλογές μας δεν είναι του ποδαριού και βρεθούμε σε 10 χρόνια να χτυπάμε το κεφάλι μας στο τοίχο. Με την προσπάθεια που συντελείται αυτή τη στιγμή για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στο Πεντελικό είναι σημαντικό να εξετάσουμε τα συντρίμμια που άφησε πίσω της η «πράσινη» πολιτική και τι σκοπούς πραγματικά εξυπηρετεί.
Δυστυχώς το περιβάλλον πέρασε πάλι σε δεύτερη μοίρα. Αυτά τα ερωτήματα έμειναν αναπάντητα και η αειοφόρος ανάπτυξη έγινε πράσινη μεγέθυνση, δηλαδή νέα ευκαιρία κερδοφορίας για την έξοδο από την πρόσφατη οικονομική κρίση.
· Γιαυτό ο Θεσσαλικός κάμπος θέλουν να γεμίσει φωτοβολταϊκά ενώ είναι μια καλλιεργήσιμη έκταση όπως και οι αναδασωτέες εκτάσεις στο Πεντελικό. Τα φωτοβολταϊκά μπορούν και πρέπει να τοποθετηθούν στα τόσα ξεροβούνια που έχει η χώρα μας ή στις ταράτσες των κτηρίων. Αυτό όμως απαιτεί κεντρικό σχεδιασμό και αυτή την εποχή φυσάει ο άνεμος της φιλελευθεροποίησης.



· Δεν γίνεται να αφήνουμε τα σχέδια πόλεων να επεκτείνονται σε δήθεν «άνετες» περιοχές την στιγμή που για παράδειγμα το 90% των κατοίκων της Ανατολικής Αττικής δεν έχουν πρόσβαση σε αποχετευτικό δίκτυο.



· Είδαμε την διαφήμιση για τα βιοκαύσιμα τα τελευταία χρόνια και τελικά ποια ήταν η κατάληξη; Τα αυξημένα κέρδη από τις ενεργειακές καλλιέργιες για την παραγωγή βιοκαυσίμων οδήγησε σε περιορισμό των εκτάσεων για την παραγωγή τροφής με συνέπεια την τραγική αύξηση των διεθνών τιμών βασικών προιόντων όπως το σιτάρι και το ρύζι τα τελευταία χρόνια. Η ελεύθερη αγορά δεν γνωρίζει άλλο προγραμματισμό από το κέρδος και δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να αφήσε να πεθάνουν από την πείνα εκατομμύρια άνθρωποι στις τρίτες χώρες προκειμένου να γεμίσουν με «οικολογικά» καυσιμα τα ντεπόζιτα των λιμουζίνων της Γερμανίας και των ΗΠΑ.



· Είδαμε πως τους ένοιαξε η ποιότητα ζωής των κατοίκων στην Κερατέα στοιβάζοντας πάνω τους τόνους σκουπιδιών. Και τι κάνανε όταν οι κάτοικοι αγωνίστηκαν για τα αυτονόητα; Επιστράτευσαν τις ομάδες καταστολής για να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους της περιοχής, ότι ξέρουν να κάνουν καλύτερα δηλαδή.

«Φέρτε μου έναν νεκρό από το νέφος» ήταν η ιστορική φράση που είπε ο υπουργός προεδρίας της ΝΔ το 1977 και μετέπειτα πρόεδρος της Δημοκρατίας Κ. Στεφανόπουλος. Η φράση αυτή δείχνει σε πιο επίπεδο κατεβαίνουν οι κυβερνώντες όταν δεν μπορούν να βρούν ένα πιο σοβαρό επιχείρημα προκειμένου να εφαρμόσουν την πολιτική που έχουν αποφασίσει. Σε λίγα χρόνια, ο συνδυασμός καύσωνα και νέφους θα σκοτώσει πάνω από 1500 κατοίκους της Αθήνας, αλλά ο Κ. Στεφανόπουλος δεν είχε πει τίποτα τότε. Τελικά σήμερα η Αθήνα, τα Γιάννενα και το Ηράκλειο είναι συχνά στις πιο ρυπασμένες ευρωπαϊκές χώρες από σωματίδια. Ο Δ. Στεργίου εάν καταστρέψει κάθε ελπίδα για αναδάσωση στο Πεντελικό τι θα έχει να πει;

Διαφαίνεται λοιπόν όλο και περισσότερο πως 4 πράγματα κατάφερε τελικά το εκάστοτε υπουργείο περιβάλλοντος. Αρχικά τον περιορισμό της δημόσιας χρηματοδότησης σε δράσεις προστασίας του περιβάλλοντος, την αύξηση της ιδιωτικοποίησης τομέων του περιβάλλοντος, τη μείωση της δημοκρατικότητας και αύξηση της καταστολής με συνέπεια την μείωση του δημόσιου ή λαϊκού ελέγχου, και τέλος μια προσπάθεια πλύσης εγκεφάλων για την αποδοχή αυτής της πολιτικής με παράλληλη προσαρμογή της περιβαλλοντικής παιδείας.

Χρειάζεται λοιπόν γενναία έρευνα για τις μορφές αυτές και επίσης σοβαρές μελέτες πριν την εγκατάσταση κάποιας ανανεώσιμης μορφής ενέργειας σε ένα μέρος.



Να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, δεν θέλουμε την δικιά τους ανάπτυξη!


Η πράσινη ανάπτυξη είναι ένας όρος που αρχικά περιλάμβανε μόνο περιβαλλοντική χρήση γης, αλλά σήμερα μάλλον σημαίνει ανάπτυξη βασισμένη σε περιβαλλοντικές δράσεις ή σε δράσεις που σέβονται το περιβάλλον. Τι καλύτερο θα πεί κανείς! Στην θεωρία, αλλά στην πράξη τι γίνεται;

Στην ιστοσελίδα του υπουργείου Περιβάλλοντος διαβάζουμε: « Η πράσινη ανάπτυξη σέβεται το περιβάλλον και το αντιμετωπίζει ως αναπτυξιακό απόθεμα». Το κείμενο το λέει καθαρά: Όχι προστασία του περιβάλλοντος, αλλά «αναπτυξιακό απόθεμα» ή σε πιο κοινά ελληνικά «αγελάδα για άρμεγμα». Η πράσινη ανάπτυξη είναι μια ακόμα διέξοδος του καπιταλισμού σε συνθήκες περιορισμένης κερδοφορίας. Το περιβάλλον, όπου το έχουμε καταστρέψει εδώ και δεκαετίες με το συγκεκριμένο τρόπο καπιταλιστικής ανάπτυξης, χρειάζεται σήμερα επενδύσεις για την προστασία του. Ολόκληρη η κοινωνία αναγκάζεται να στραφεί προς το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Το κόστος φυσικά το πληρώνουν για άλλη μια φορά οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι, ενώ οι επιχειρήσεις και τα κράτη εμφανίζονται σαν να είναι οι σωτήρες. Στην περίπτωση μας η επιχείρηση-σωτήρας είναι από τις πιο κερδοφόρες και λέγεται εκκλησία. Μάθαμε πως έχει στην κατοχή της το μισό βουνό και αρκετά λεφτά για να επενδύσει σε φωτοβολταϊκά.

Πρέπει ο Στεργίου να καταλάβει πως η ανάπτυξη και η ευημερία είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Η λεγόμενη πράσινη ανάπτυξη είναι μόνο μια μεγέθυνση στης οικονομίας βασιζόμενη στο περιβάλλον. Δηλαδή αύξηση των εσόδων ή κερδών ορισμένων, ειδικά ιδιωτικών εταιριών, μια και το συμβούλιο υπουργών του ΟΟΣΑ κάνει ειδική μνεία στο ιδιωτικό τομέα, βασιζόμενη σε τεχνολογίες και διεργασίες που αφορούν το περιβάλλον. Σε κανένα κείμενο πράσινης ανάπτυξης δεν αναφέρεται πουθενά η ευημερία, γιατί προφανώς δεν υπάρχει ενδιαφέρον για αυτή όπως δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον για την ποιότητα ζωής των κατοίκων της Πεντέλης.

Δεν λένε πως τα φωτοβολταϊκά έχουν χαμηλή απόδοση ανά επιφάνεια και το τίμημα θα είναι η καταστροφή κάθε μορφής ζωής στο βουνό, ούτε τις συνέπειες που θα υποστούμε με τα νερά πλέον από τις βροχές να μην συγκρατούνται και την θερμοκρασία να αυξάνεται. Ούτε τα προβλήματα που θα προκύψουν από την αστάθεια του συστήματος που μπορεί να οδηγήσει σε blackout και το γεγονός πως η ενέργεια που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές είναι πολύ πιο ακριβή από αυτή που παράγεται με κλασσικούς τρόπους. Και φυσικά ας μην ξεχνάμε την τάση ιδιωτικοποίησης της ενέργειας που επιταχύνεται σε περίοδο κρίσης. Την στιγμή που πουλιούνται μονάδες της ΔΕΗ και λόγω του κόστους της ενέργειας η λύση για τους εκάστωτε κυβερνώντες είναι απλή: Μπορεί κάποιος να παράγει ενέργεια την μέρα από φωτοβολταϊκά και να την δίνει στη ΔΕΗ σε υψηλή τιμή, ενώ το βράδυ που χρειάζεται ενέργεια και δεν παράγει, να την αγοράζει φθηνά από τη ΔΕΗ.



Εμείς, οι κάτοικοι Πεντέλης και Μελισσίων, μαζί με τους κατοίκους των γειτονικών περιοχών θα βρεθούμε απέναντι σε κάθε προσπάθεια εγκατάστασης φωτοβολταϊκών. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να παραμείνουμε στις κλασσικές ρυπογόνες πηγές, αλλά να λύσουμε τα προβλήματα των ανανεώσιμων. Ακολουθώντας τα μονοπάτια προηγούμενων αγώνων όπως αυτών στην Κερατέα και βαδίζοντας μαζί με τους τωρινούς αγώνες όπως στο Ελληνικό θα ανατρέψουμε τα σχέδια τους.

ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ
ΚΑΜΙΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΕΝΤΕΛΙΚΟΥ
ΑΝΑΔΑΣΩΣΗ ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΜΜΕΝΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ


ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ
http://laikisinelefsipentelis.blogspot.com /
protoboulia-katikon-pentelis@googlegroups.com
τηλ. 6980648802

Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011

Ακούστε τη φωνή των χαλυβουργών.

«Προς την εργατική τάξη, τον εργαζόμενο λαό.
Συνάδελφοι, ακούστε τη φωνή των χαλυβουργών.
Εμείς οι 400 εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας απεργούμε σαν μια γροθιά για 16η μέρα και συνεχίζουμε. Πίσω δεν κάνουμε, διαλέξαμε το δρόμο της τιμής και της αξιοπρέπειας, υπερασπίζουμε το ψωμί και το μέλλον των παιδιών μας.
Δεν γυρνάμε για δουλειά μέσα στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Απαιτούμε να επιστρέψουν στη δουλειά οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας. Ο αγώνας μας αφορά όλους τους εργαζόμενους.
Η εργοδοσία της Ελληνικής Χαλυβουργίας λειτουργεί σαν λαγός των βιομηχάνων.
Είναι η πρώτη βιομηχανία στην Αττική που, με εκβιασμό τις θέσεις εργασίας, επιχειρεί να εφαρμόσει το 5ωρο, ελαστικές σχέσεις εργασίας, το ωρομίσθιο, απλήρωτες υπερωρίες, κατάργηση ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Οι απολύσεις έγιναν για τρομοκρατία, επειδή ομόφωνα η Γενική μας Συνέλευση απέρριψε την απαίτηση της εργοδοσίας να δουλεύουμε 5ωρο με 40% μείωση των αποδοχών.
Η παραγωγή με τη σκληρή δουλειά μας, τα καθημερινά εργατικά ατυχήματα, με νεκρό συνάδελφό μας πέρυσι, από 196.000 τόνους έφτασε στους 266.000 τόνους.
Τα κέρδη του Βιομήχανου Μάνεση είναι αμύθητα, ο οποίος συνεχίζει να εκβιάζει ότι, αν δεν δεχτούμε να δουλέψουμε σκλάβοι, θα απολύσει 180 ακόμη εργαζόμενους.
Οι χαλυβουργοί τού δώσαμε την απάντηση που πρέπει. Νικήσαμε το φόβο, τους εκβιασμούς, την απειλή της πείνας. Κατεβήκαμε σε απεργία.
Είμαστε ήδη νικητές!
Είμαστε όρθιοι, είμαστε ήδη νικητές, δεν μπορεί κανείς να μας λυγίσει. Οι βιομήχανοι στα γύρω εργοστάσια περίμεναν να έχουμε κουραστεί, να έχουμε πάει για δουλειά με σκυμμένο το κεφάλι, να έχουμε υπογράψει 5ωρο. Ο βιομήχανος Μάνεσης ομολόγησε ότι δεν περίμενε τέτοιο αγώνα! Αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουν αστείρευτη δύναμη. 16 μέρες όλο το 24ωρο με βάρδιες περιφρουρούμε την απεργία μας. Ενιωσαν τη δύναμή μας, και εμείς μάθαμε περισσότερα. Ξεχωρίζουμε τους φίλους από τους εχθρούς.
Στηριζόμαστε στη δύναμη της αλληλεγγύης. Δεκάδες σωματεία μάς στηρίζουν από την πρώτη μέρα. Το ΠΑΜΕ είναι δίπλα μας. Ενισχύστε τον αγώνα των χαλυβουργών με κάθε τρόπο.
Για τον χαλυβουργό δεν έχει γυρισμό! Χάνοντας εμείς, ανοίγει η πόρτα για το 5ωρο και την εργασιακή ζούγκλα και στις υπόλοιπες βιομηχανικές μονάδες, οι βιομήχανοι περιμένουν στη γωνία. Η νίκη των χαλυβουργών θα είναι μια μεγάλη νίκη για όλη την εργατική τάξη. Γι’ αυτό σας θέλουμε στο πλευρό μας, κοντά μας.
Ως εδώ! Η τρομοκρατία, ο εκβιασμός, η επίθεση στη ζωή μας δε θα περάσει.
Στηρίξτε τους απεργούς χαλυβουργούς με κάθε τρόπο: Ψηφίσματα και αποφάσεις απ’ τα συνδικάτα, φορείς της γειτονιάς, συλλόγους νεολαίας, γυναικών, παντού, την φυσική σας παρουσία έξω από την πύλη, τη συγκέντρωση χρημάτων για ενίσχυση των οικογενειών των χαλυβουργών, συγκέντρωση τροφίμων.
Καταγγέλλουμε σε όλους τους εργαζόμενους την πλειοψηφία της Ομοσπονδίας Μετάλλου και του Εργατικού Κέντρου Ελευσίνας, που εδώ και 16 ημέρες όχι μόνο δεν συνεδρίασαν για να συζητήσουν την οργάνωση της αλληλεγγύης, αλλά μας “συμβουλεύουν” να υποταχθούμε, μας συκοφαντούν, προσπαθούν να μας διαιρέσουν. Καλούμε τους εργαζόμενους να τους προσπεράσουν και να οργανωθούν σε κάθε χώρο δουλειάς.
Η νίκη θα είναι δύσκολη μα θα είναι δική μας!
ΟΙ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΙ ΔΕΝ ΣΚΥΒΟΥΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟ ΛΑΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ
Η γενική συνέλευση των εργαζομένων στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ
ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΣ 15 ΝΟΕΜΒΡΗ 2011».

*δημοσιεύτηκε στις 16/11/2011 στο ιστολόγιο "Η Λέσχη, φτιάχνοντας τα τετράδια της ανυπότακτης θεωρίας"

Τρίτη 15 Νοεμβρίου 2011

Το Πολυτεχνείο πιο επίκαιρο από ποτέ!

Απρίλιος του 1967. Τα τανκς στους δρόμους. Δικτατορία. Η εξουσία περνάει στο στρατό και την αστυνομία. Βασιλεύει ο φόβος παντού. Τα πάντα απαγορεύονται. Οι πολίτες δεν έχουν πια δικαιώματα. Κάποιοι όμως αποφασίζουν να μη σκύψουν το κεφάλι. Αντιστέκονται, προσπαθούν να σπάσουν τον τρόμο με προκηρύξεις, συνθήματα στους τοίχους, ακόμα και με βόμβες. Το καθεστώς αντιδρά με φυλακίσεις, βασανιστήρια, εξορίες. Παρά τον τρόμο που κυριαρχεί, το ποτάμι δε γυρίζει πίσω.

Τη χούντα που υπήρχε τότε, τη ζούμε και σήμερα, ακόμα και αν γίνονται εκλογές και δεν υπάρχουν τανκς και στρατιωτικός νόμος. Το σύνθημα <<ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ>> του Πολυτεχνείου, είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ!

ΨΩΜΙ: Όλο και λιγότερες είναι σήμερα οι θέσεις εργασίας, όλο και περισσότεροι οι άνθρωποι που, μην έχοντας δουλειά, δεν έχουν ούτε ένα κομμάτι ψωμί γι' αυτούς και τα παιδιά τους. Όλο και περισσότερα είναι τα κρούσματα παιδιών που λιποθυμούν από την πείνα. Όταν τα χαράτσια και οι αβάσταχτοι φόροι αυξάνονται και οι μισθοί μειώνονται δραματικά, ο κόσμος δεν μπορεί να εξασφαλίσει ούτε τα πολύ βασικά προς το ζην. Σε μία περίοδο που το ΔΝΤ, η ΕΕ, το Μνημόνιο και τα μέτρα του, καθιστούν ακόμα και τη στοιχειώδη σίτιση πολυτέλεια, η χούντα τους είναι εδώ!

ΠΑΙΔΕΙΑ: Με τις <<ευλογίες>> της υπουργού Παιδείας, τα σχολεία ξεκίνησαν φέτος άδεια από βιβλία, από καθηγητές και απαραίτητο εξοπλισμό, αλλά γεμάτα από περισσότερους μαθητές λόγω των συγχωνεύσεων. Με τα μέτρα Κυβέρνησης και Τρόικας, η επίθεση στη δημόσια και δωρεάν παιδεία, τη δημοκρατία στα σχολεία και τις ίσες ευκαιρίες γίνεται όλο και πιο έντονη. Στα σχολεία-<<μαθητοδικεία>>, που προσφέρουν μόνο στείρες πληροφορίες και κατευθυνόμενη γνώση με βάση τις απαιτήσεις της αγοράς και βάζουν το μαθητή που δεν την αποδέχεται στο <<εκτελεστικό απόσπασμα>>, ο εκφοβισμός όποιου δεν υποταχθεί είναι πλέον εγκεκριμένος και με νόμο. Από την άλλη, στα πανεπιστήμια σημεἲώνεται η πιο αντιδραστική επίθεση από ποτέ, με τον νέο νόμο-έκτρωμα που όχι μόνο καταργεί τις φοιτητικές παροχές όπως σίτιση και στέγαση, αλλά καταργεί κιόλας το ενιαίο γνωστικό αντικείμενο και πτυχίο προτάσσοντας τον ατομικό φάκελο προσόντων, Παράλληλα απονομιμοποιεί κάθε συλλογική και αγωνιστική έκφραση των φοιτητών αλλά και όλης της κοινωνίας, με την κατάργηση του ασύλου!Η χούντα τους είναι και πάλι εδώ!

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Η ελευθερία για την οποία αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν οι φοιτητές του Πολυτεχνείου, δεν είναι, όπως φαίνεται, ούτε σήμερα δεδομένη. Όλος ο λαός βρίσκεται υπό την κυριαρχία του ΔΝΤ, της τρόικας, των τραπεζών, των εταιριών, της ΕΕ, μία κυριαρχία εδραιωμένη σε πολλούς τομείς της ζωής μας.
  •   Όταν η ελεύθερη έκφραση και συζήτηση απουσιάζουν από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια ως τους χώρους εργασίας, όταν κάμερες παρακολουθούν και ελέγχουν παντού κάθε κίνηση, όταν πολυεθνικές αλλά και διεθνείς οργανισμοί μας βάζουν σε αυστηρή εποπτεία, πόση ελευθερία έχουμε;
  •    Όταν τα νέα μέτρα ακυρώνουν δικαιώματα που έχουν κατακτηθεί με αγώνες χρόνων και τα ΜΜΕ πνίγουν κάθε αντίθετη φωνή και προπαγανδίζουν μόνο ό, τι συμφέρει το κατεστημένο, πόση ελευθερία έχουμε;
  •   Όταν σε κάθε πορεία τα ΜΑΤ και η αστυνομία αντιμετωπίζουν με ωμή βία τους διαδηλωτές, πόση ελευθερία έχουμε;
ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ!!

Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!
Μαθητές,φοιτητές και εργαζόμενοι, πρέπει να αγωνιστούμε συλλογικά για να ανατρέψουμε αυτή τη σύγχρονη χούντα. Για να χτίσουμε μια καλύτερη κοινωνία, όπου ο κοινωνικός πλούτος θα ανήκει σε όλο το λαό και όλοι θα έχουν πρόσβαση στην εργασία, σε καλύτερους μισθούς, σε ολοκληρωμένη μόρφωση και πραγματική ελευθερία.


ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΑ!

Λίγο παραλλαγμένο το κείμενο της Πρωτοβουλίας Αγωνιζόμενων Μαθητών
http://protovouliamathiton.blogspot.com/

O Αγών του υπουργού Μάκη Βορίδη

Επειδή η ακροδεξιά στην Ελλάδα είναι συνδεδεμένη με τις μελανότερες σελίδες της ιστορίας, προκειμένου να αναδειχθεί σε υπολογίσιμη δύναμη οι εκπρόσωποι της ακολούθησαν 2 τακτικές με την αρωγή -φυσικά- των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης:
  1. Προσπάθησαν να αποποιηθούν την ταμπέλα του “ακροδεξιού” ώστε να συγκαλύψουν ή να εξωραϊσουν τη σκοτεινή πλευρά των πολιτικών θέσεων τους, λαϊκίζοντας συστηματικά, χρησιμοποιώντας την απλοϊκή ρητορική της “κοινής λογικής” και καπηλεύοντας τον Ελληνικό πατριωτισμό του “όταν-εμείς-χτίζαμε-Παρθενώνες-εσείς-τρώγατε-βελανίδια”.
  1. Αξιοποίησαν τεχνιέντως την κοινωνική ανασφάλεια που προκλήθηκε την περίοδο των “ισχνών αγελάδων”, ποντάροντας στην ξενοφοβία για να αποσπάσουν ψήφους.
φωτο απο JungleReport
Ο Μάκης Βορίδης συγκεκριμένα, ανέλαβε (κατόπιν Μιχαλολιάκου και μέχρι το 1990) Γενικός Γραμματέας της Νεολαίας της ΕΠΕΝ, του κόμματος που αποσκοπούσε να συγκεντρώσει τους νοσταλγούς των Απριλιανών (κατόπιν αποτυχίας των ΕΔΕ και “Εθνικής Παράταξης”) με ιδρυτή τον έγκλειστο στη φυλακή επικεφαλής της Χούντας των Συνταγματαρχών, Γεώργιο Παπαδόπουλο. Το Μάρτιο του ’85 διαγράφεται απο το φοιτητικό σύλλογο της Νομικής για φασιστική δράση. Δύο μήνες αργότερα κρατώντας ενα αυτοσχέδιο τσεκούρι συμμετέχει μαζί με άλλα μέλη της ΕΠΕΝ σε επίθεση εναντίον διαδηλωτών που διαμαρτύρονταν για την “αστυνόμευση των Εξαρχείων και αστυνομική βία“. Το όνομα του φιγουράρει στο εξώφυλλο των ΝΕΩΝ της 13ης Μαίου 1985, με λεζάντα “Ωρα 10:45 – Επίθεση Φασιστών”.
Ένα χρόνο αργότερα η ΕΦΕΕ υποβάλει μήνυση εναντίον του για την αιματηρή επιδρομή ΕΠΕΝιτών σε φοιτητές της Νομικής με στιλέτα και λοστούς τον Απρίλιο του ’86, γεγονός που κατείγγειλαν σε ανακοινώσεις τους όλες οι φοιτητικές παρατάξεις, συμπεριλαμβανομένης της ΔΑΠ.
Το 1994 λαβαίνει μέρος το ιδρυτικό συνέδριο του “Ελληνικού Μετωπου” , κόμμα με ιδεολογική βάση στον ελληνικό εθνικισμό, απο στελέχη του ευρύτερου ακροδεξιού χώρου όπως ΕΝΕΚ, ΕΠΕΝ, Ελληνική Δύναμη κλπ. Μετά απο διαδικασίες ο Μάκης Βορίδης αναλαμβάνει πρόεδρος. Τρία χρόνια αργότερα τον Οκτώβριο του 1997, το Ελληνικό Μέτωπο διοργανώνει την “Ευρωπαϊκή Εθνικιστική Συνδιάσκεψη”, με την συμμετοχή του γαλλικού Front National του Jean Marie LePen που εκπροσωπήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα του Καρλ Λανγκ και τον Ευρωβουλευτή Λε Ρασινέλ, του Φλαμανδικού Μπλοκ (Vlaams Blok) που εκπροσωπήθηκε από τον πρόεδρό του Frank Vanheke και του Ισπανικού Εθνικού Μετώπου (Frente Nacional) που εκπροσωπήθηκε από τον Κίκε Φαλκόν.
Το 2002 ο “Ιός” περιγράφει στο “λιφτινγκ της ελληνικής ακροδεξιάς“
Σκηνή στην τηλεόραση του Antenna: η Ελλη Στάη απευθύνεται στον καλεσμένο της εκπομπής της Μάκη Βορίδη και τον χαρακτηρίζει ακροδεξιό. Αυτός δείχνει πειραγμένος και τη διαψεύδει με χαμόγελο: “Ποιος σας είπε ότι είμαι ακροδεξιός;” Η κ. Στάη ψελίζει αμήχανη: “Εγώ ξέρω ότι είσαστε ακροδεξιός”. Ο κ. Βορίδης, όμως, την αποστομώνει: “Από πού συμπεραίνετε ότι είμαι ακροδεξιός;” Η γνωστή δημοσιογράφος μένει εμβρόντητη. Οι συνεργάτες της δεν την είχαν προετοιμάσει γι’ αυτό το ενδεχόμενο. Και εκεί που οι τηλεθεατές γνώριζαν τον Βορίδη μόνο ως δικηγόρο της Γιούλης Μπάρκα, ξαφνικά διαπίστωσαν ότι πρόκειται για εκπρόσωπο μεγάλου και ανερχόμενου κόμματος, ισοδύναμου περίπου με το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Η πεποίθησή τους εδραιώνεται την επομένη, όταν εμφανίζεται και πάλι ο κ. Βορίδης, καλεσμένος αυτή τη φορά του Γιάννη Πρετεντέρη και του Mega, για να λύσει το πρόβλημα της “λαθρομετανάστευσης” στην Ελλάδα και να κατακεραυνώσει τον υπουργό Μακεδονίας Θράκης. Μάταια ο κ. Πασχαλίδης επισήμαινε ότι τα επιχειρήματα του συνομιλητή του απέβλεπαν απλά σε μια “διαχείριση του φόβου” και στη δαιμονοποίηση των μεταναστών. Ο κ. Βορίδης είχε την έμμεση υποστήριξη ή την ουδετερότητα του υπόλοιπου πάνελ.

Υπόθεση ΜΑΒΗ: χαρτογραφώντας τις διασυνδέσεις

10 Απριλίου 1994: ομάδα ένοπλων κουκουλοφόρων, προερχόμεων απο το ελληνικό έδαφος πραγματοποιούν επιδρομή σε αλβανικό στρατόπεδο νεοσυλλεκτων δίπλα στο βορειοηπειρωτικό χωριό Επισκοπή, σκοτώνοντας εν ψυχρώ έναν στρατιώτη κι έναν αξιωματικό, τραυματίζοντας βαριά άλλους 3, παίρνοντας έναν όμηρο ώς τα ελληνικά σύνορα κι “απαλλοτριώνοντας” μια δεκαπενταριά όπλα. Το ίδιο βράδυ, η εθνικιστική οργάνωση “Μέτωπο Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου” (ΜΑΒΗ) διεκδίκησε το χτύπημα, στέλνοντας σχετική προκήρυξη στην “Ελευθεροτυπία“.
19 Μαρτίου 1995: Νυχτερινό μπλόκο της ΕΛ.ΑΣ. πραγματοποιεί έρευνα σε δυο οχήματα, ένα ΙΧ κι ένα φορτηγό, που κινούνταν στα ελληνοαλβανικά σύνορα, για να βρει -και να κατασχέσει- ένα πραγματικό οπλοστάσιο: 6 καλάσνικοφ με 878 σφαίρες, 2 πιστόλια “τοκάρεφ” με 42 σφαίρες, 1 φορητό ασύρματο, 1 ξιφολόγχη, δίκοπο μαχαίρι, κιάλια, στρατιωτικές στολές και μάλλινες κουκούλες. Οι 7 επιβάτες των δύο οχημάτων (ανάμεσά τους ο έφεδρος αξιωματικός Γ. Αναστασούλης κι ο πρώην αστυνομικός Απ. Καρβελάς) συλλαμβάνονται.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Ιου, ο επικεφαλής των κατηγορουμένων, Γ. Αναστασούλης, επικαλείται ως άλλοθι για την απουσία του από τη δολοφονική επίθεση της ΜΑΒΗ το ’94 , τη συμμετοχή του στο ιδρυτικό συνέδριο του “Ελληνικού Μετώπου”.
Στη δικογραφία ο Μάκης Βορίδης και ο Ανδρέας Μαρτίνος βεβαιώνουν την παρουσία του κατηγορούμενου στο ξενοδοχείο Ντιβάνι-Ζαφόλια, όπου και το συνέδριο του Ελληνικού Μετώπου. “Πράγματι ο Γ. Αναστασούλης παρεβρίσκετο τότε στο συνέδριο του ‘Ελληνικού Μετώπου“, μας δήλωσε ο Μ. Βορίδης (18.10.97). Οσο για το αν ο Αναστασούλης υπήρξε μάχιμο στέλεχος της φιλόδοξης οργάνωσης του, ο πρόεδρος Βορίδης τα μάσησε: “Δεν ξέρω. Δεν ξέρω καν αν ποτέ γράφτηκε στο κόμμα. Διότι, ξέρετε, στο ιδρυτικό συνέδριο άλλοι συμπλήρωναν και άλλοι ξέχναγαν να συμπληρώσουν τις αιτήσεις εγγραφής. Πάντως θέλω να δηλώσω ότι εμείς εκτιμούμε πολύ τον Γ. Αναστασούλη”.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον // ΠαραλληλοΓράφο \\ στις 11 Νοεμβρίου 2011
http://parallhlografos.wordpress.com/2011/11/11/ο-αγών-του-υπουργού-μάκη-βορίδη/